Gebruinde jonge mannen, doorkijkshirtjes en superstrakke minirokken, dreunende muziek en volle cocktailglazen. Als in het westen de zon in de zee zakt, stijgt de stemming in het Westend van Sant Antoni. Het nachtleven is hier minder elegant en extravagant dan in
Ibiza-Stad, maar niet minder luid en uitbundig. Het gaat er vaak luider en niet zelden ook levendiger aan toe.
Nergens zijn de nachten langer en heter dan in
Sant Antoni, zo zegt men. Als 's avonds de stranden leger worden, vult zich het Westend, een kleine wijk in de oude stad van Sant Antoni, vooral met jonge mensen. Ze komen hier omdat ze de toegangskaarten van de discotheken in
Ibiza-Stad niet kunnen betalen of gewoon niet willen betalen. Waarom zouden ze ook? In Sant Antoni is het uitgaansleven flink wat goedkoper. Aan de andere kant verlopen nachten hier bijzonder luid en turbulent.
De ene kroeg na de andere lokt met hamburgers, copas en een geweldig lawaai. Muziekcafés, videocafés, discotheken - het Westend van Sant Antoni, zo zegt men op Ibiza, is de wijk met hoogste decibelgehalte op het eiland. En dat is geen overdrijving zoals iedereen die het uitgaansleven eenmaal heeft mogen ervaren kan beamen. Neem bijvoorbeeld de zaterdagen in het hoogseizoen, als de Spaanse weekendgasten van het vasteland zich onder het volk mengen.
Vanaf 23.00 uur wordt het in en voor de kroegen behoorlijk vol. Intensief lijfelijk contact is hier natuurlijk niet te vermijden, hetzelfde geldt voor het gedreun van house, techno en heavy metal. De mensenmassa deint op de maat van de muziek, voor de woningen boven de cafés geldt hetzelfde. Sant Antoni biedt alle voor- en nadelen van een jong publiek. Het is er extreem luidruchtig, megamodern en uitgelaten. Hier gaan vooral jonge mensen volledig uit hun dak. En iedereen weet in welke nachtelijke gelegenheid hij moet zijn. In Nightlife (C/Santa Agnés 1) ontmoet men bijvoorbeeld vrijwel uitsluitend Britten van een jaar of twintig en met een promillage van drie.
Twee straten verder spreekt het publiek overwegend Duits. Voor diegenen die graag een paar biertjes drinken, richtten twee Berlijners aan de Passei Marítim een heuse Biergarten, de Pussycat, op. In deze 'catastrofekroeg' zijn verschillende Duitse biersoorten verkrijgbaar. In Café del Mar (C/Lepanto) komen zeer chique jonge heren en lieftallige meisjes in designerkleding met strakke kapsels op zoek naar een hete nacht. De muziek is hier strak en modern, en het terras biedt bovendien een prachtig uitzicht op de zee. Liefhebbers van heavy metal gaan liever naar Simple (C/Santa Agnès 2c). Het videocafé valt vooral op door de zenuwslopende en oorverdovende muziek, maar ook door de talrijke beeldschermen. Af en toe duiken hier prominente rockartiesten als Jimmy Page van Led Zeppelin op.
De keuze in het uitgaansleven van Sant Antoni is groot. Discotheek Sgt. Pepper (C/de Ia Mar 9d), het iets verder gelegen Casanova (C/Sant Antoni 17) of één van de technogelegenheden. Het aanbod om de nacht op een opwindende manier door te komen is overvloedig. Want één ding is heel duidelijk: tot middernacht is er niemand op de dansvloer te bekennen. Wie voor 01.00 bij een discotheek aanklopt, heeft een grote kans dat hij de hele parketvloer voor zich alleen heeft. Het duurt dan ook meestal tot half twee voordat de meeste door het Westend opgehitste tieners en twintigers vertrekken naar Es Paradís, de enige echte concurrent van de grote discotheken in Ciutat Eivissa. Dan begint het feest in de piramidediscotheek aan de Travesía Dr. Fleming pas goed. Opwindende lichten, lasers en lichamen tussen palmen en wat dies meer zij tot zonsopgang. Hier vermengen zich op de dansvloer de lokale en de buitenlandse schoonheden, niet zelden in de vergeefse hoop hun droomprins met de goedgevulde portemonnee te zullen ontmoeten.
Anderen gaan om uiterlijk 04.00 naar Amnesia, een tot discotheek omgebouwde finca aan de weg tussen Sant Antoni en Ibiza-Stad. Hier beleeft u een wit wonder. Op het ritme van de dreunende bassen strekt zich hier een nooit eindigende, glanzende zeepsopgolf over de dansvloer uit. Nieuwe gasten zijn te herkermen aan de gespannen, radeloze gezichten. Maar na een halfuurtje deint de hele massa in het witte schuimbad. Bij zonsopgang is slechts nog een hardnekkige twijfelaar over. De één stort zich in het spektakel omdat deze nacht voor hem of haar de eerste maal is, de ander omdat hij of zij bang is dat deze nacht de laatste wel eens zou kunnen zijn.
Aanhangers van beide groepen ontmoeten elkaar op de stranden of in de ultramoderne discotheek Space, die niet eerder dan om 07.00 's ochtends van start gaat. Daar eindigt voor de onvermoeibare nachtbrakers het uitgaansleven pas tegen de middag. Bij de volgende zonsondergang begint alles weer helemaal opnieuw.