BANYALBUFAR

De meeste mensen komen naar Banyalbufar voor maar één ding: de terrassen op de hellingen die doorlopen tot aan zee. Deze terrassen zijn aangelegd door de moren en afgescheiden door rotsmuurtjes. Ze zijn een indrukwekkend voorbeeld van de vindingrijkheid van de mens om akkertjes te creëren op onherbergzame kliffen. Tot voor kort bestond de traditie dat iedere generatie een nieuw plateau toevoegde. In de moorse tijd was het stadje (waarvan de Arabische naam ‘wijngaard aan zee’ betekent), beroemd om haar malvasia-wijn, maar nu worden op de terrassen voornamelijk groentes gekweekt, hoewel er ook weer enkele druiven zijn geplant.