U heeft óf een hekel aan deze plek, óf u sluit hem in uw hart. Voor sommigen is het een smaakvol voorbeeld van toeristische cultuur, gestoeld op architectonische schoonheid en plaatselijke stijl; anderen vinden het klef, kunstmatig en lelijk. Het was één van de eerste kustprojecten van Menorca en werd ontworpen in de geest van een mediterraan vissersdorpje, met witgepleisterde huisjes, sinaasappelbomen en zonovergoten patio's vol geraniums. Een doolhof van smalle steegjes, moorse bogen, scheepjes en uitzicht op zee – het zou verbluffend zijn als het maar authentiek was. De eerste clou zit al in de naam. Zou een echt vissersdorp Poblat de Pescadors (`Vissersdorp`) heten? En dan zijn er de bordjes met `receptie` en `public relations`, en de borden die mensen om stilte verzoeken.
Zoek onder de toren de dorpskerk, en u vindt een nis met een crucifix binnen – de architect had een kerk nodig voor de ansichtkaarten, maar de tijdelijke 'dorpelingen' hebben geen echte kerk nodig. U zou hier makkelijk uw hele vakantie kunnen doorbrengen – er zijn een supermarkt, souvenirwinkeltjes, restaurants en cafés, zwembaden, squashbanen, een speelveld voor kinderen en een autoverhuurkantoor, mocht u Menorca willen bekijken. Het dichtstbijzijnde
strand ligt 1 kilometer verderop bij Binibeca Nou – hier kunt u zonneschermen, luie stoelen en waterfietsen huren. U kunt er lunchen in een eenvoudige houten schuur, waar men beweert de enige bar op heel Menorca te zijn waar u kunt drinken met uw voeten in zee.